Sons Of Bill (Charlottesville, Virginia, USA) staat 12 november op het podium van ROTR@VanSlag. Een schitterende, veelzijdige en muzikale band, van ingetogen singer- songwriterwerk tot spetterende Americana. Mis dit niet...!
Beelden van hun laatste concert bij ROTR:
Recensie Sons of Bill – Love And Logic - Label: Thirty Tigers / Gray Fox Records - Releasedatum: 30 september 2014
Tekst: Roelof Passies. Wanneer je op zoek bent naar een echte verrassing ín de stijl van de jaren ’70 dan moet je deze cd eens goed beluisteren. De band Sons of Bill is voor mij nu al de verrassing van dit jaar, want wat hebben ze een fantastische cd gemaakt. Zoals de naam van de band al doet vermoeden, zijn het de drie zonen van vader Bill Wilson. Bill was theoloog- en literatuurprofessor en heeft zijn zonen James, Sam en Abe de muzikale kant zien opgaan. Sinds 10 jaar bestaat deze band en is inmiddels aangevuld met Seth Green (bass) en Todd Wellons (drums). In 2006 maakten ze hun debuutalbum en in 2009 daarna het werkelijk schitterende album “One Town Away”. Twee jaar geleden brachten ze het iets meer bombastische “Sirens” uit waarmee ze meer het grotere publiek konden bereiken. En dan nu “Love and Logic”. Dit album is al een paar maanden eerder uitgebracht in de USA, maar nu eindelijk in Europa. Het ligt dan ook al enkele maanden in mijn cd speler en bij elke luisterbeurt gaat het album nog meer bekoren. Op dit moment zijn de heren op tour door Europa waarbij ze ook Nederland niet overslaan.
Het produceren van dit album ging niet van een leien dakje. De gebroeders dachten dat ze dit zelf wel zouden kunnen, echter na 14 dagen stoeien stond er nog niets behoorlijks op de band. Vervolgens besloten om toch maar een producer in de arm te nemen en dat werd Ken Coomer, bekend o.a. als drummer van de band Wilco.
Het album opent gelijk fantastisch met het nummer Big Unknown. De gitaren doen je gelijk denken aan George Harrison’s “My Sweet Lord” en daarmee komt de vergelijking met The Beatles gelijk om de hoek. De koortjes, de samenzang, het klopt allemaal net zoals bij de meesters van vroeger. Deze stijl gaat verder in het nummer Brand New Paradigm. De ballad Road To Canaan laat horen hoe mooi de stem is van James Wilson en hij word nog eens bijgestaan door Leah Blevins waardoor het nummer nog meer diepgang krijgt, kippenvel, hoe vaker hij voorbij komt. Lost In The Cosmos is een eerbetoon aan Chris Bell, de leider van de band “Big Star” die in ’78 veel succes had met album “I Am The Cosmos”. Heel ongelukkig is hij kort daarna overleden bij een auto-ongeluk. Later kreeg de band veel aandacht omdat het werk significant mocht worden genoemd en door grote artiesten later als inspiratie werd genomen zoals REM, Ian Moore en The Replacements.
In het nummer Bad Dancer gaan alle registers open. Wat een volume en power door de gitaren, drums en percussie. Ik hoor zelfs invloeden van Coldplay. Je kunt je afvragen of dit nummer wel de juiste stijl is die de band in zou moeten gaan, ik vind het echter goed passen tussen alle andere nummers. Zoals het heel rustige ingetogen Fishing Song die me weer meer doet denken aan de echte sombermannen van The Deep Dark Wood. In het nummer Arms Of The Landslide is weer duidelijk de invloed te horen van producer van Ken Coomer waarbij de drums, percussie en gitaren weer sterk de overhand hebben. Het album sluit af met nog een prachtige ballad Hymnsong.
Resumerend kun je stellen dat ‘Love And Logic’ een waanzinnig mooi album is geworden. Deze band verdient echt meer dan de status die ze nu hebben. Live hebben ze al een behoorlijke reputatie; vergelijkingen met REM en de stadion rock van Bruce Springsteen komen voorbij. Ik zou zeggen ga ze eens live bewonderen en laat je meeslepen door de drie broers. Als bewijs voeg ik hierbij een filmpje met het nummer “Turn It Up”.