Michael de Jong was weer bij Roots on the Road op 't Keerpunt podium. Hij gaf zelf aan weer te willen komen en had ondertussen niet stil gezeten. Dit keer was het optreden niet in de veelgebruikte en bezette gelagkamer maar in de rustige achterzaal. Het paste Michael goed, hij had het naar zijn zin. 's Middags had hij samen met zijn begeleider gegeten in Rolde. Bijtijds waren ze daarom al in Spijkerboor. Kritisch, zoals we Michael kennen maar relaxt was de soundcheck met Bert Ridderbos, ROTR's nieuwe geluidsman. Het werd een glorieus optreden waarin veel oud werk maar ook de nummers van zijn nieuwe plaat "Life in D-Minor" aan bod kwamen. Na twee sets, de eerste was 1 uur en 10 minuten en (na een korte pauze) de tweede 1 uur en dertig minuten! was het tien over twaalf toen hij stopte. "Michael de Jong gaat tot op het bot" kopte Dagblad van het Noorden over hem, een paar dagen voor zijn optreden. Het klopte van alle kanten, ook de kritische woorden die hij af en toe richt tot zijn collega musici. In Amerika krijg je koffie, thee en water en wil je meer, dan wordt het genoteerd en aan het eind van de avond wordt er afgerekend. Is Michael iemand van de oude stempel? Ja, dat is hij zeker, maar hij raakt met zijn kritiek wel een tere snaar; De prestaties in Nederland zijn niet altijd navenant de beloning. Dat kan lastig worden met een krimpend podium bezoek...