Home › GURF MORLIX was here,

GURF MORLIX was here,

Gurf Morlix uit Austin Texas stond voor de tweede keer in Spijkerboor; Hij werd vergezeld door filmmaker Kevin Triplett. De show van beide stond aangekondigd als een cinematografische concertavond over Blaze Foley, één van Austin’s meest ‘bizarre’ culthelden. Kevin presenteerde eerst zijn documentaire ‘Duct Tape Messiah’ waarmee hij afgelopen week op 's werelds meest prestigieuze documentaire-festival 'International Documentary Film Festival Amsterdam' (300 inzendingen) stond. Na de pauze volgde Gurf Morlix met de nummers van zijn nieuwe plaat 'Blaze Foley's 113th Wet Dream'. Zoals verwacht werd het een bijzondere avond waarin een man centraal stond met een wilde levensstijl en pure pech dat een grote carriere in de weg stond. Ooit omschreef Lucinda Williams hem als ’a genius and a beautiful loser’. Hij werd verguisd en was geliefd tegelijk. Hij was recalcitrant en eigenzinnig met een klein hartje en een waanzinnig liedjesschrijver met een scherp oog voor onrecht. Op 39 jarige leeftijd kwam Blaze Foley aan zijn eind toen hij probeerde te voorkomen dat zijn oude buurman voor de zoveelste keer van zijn uitkering werd beroofd door zijn verslaafde zoon. De documentaire was indringend, emotioneel en grappig op zijn tijd. Een verscheidenheid aan familieleden, zijn ex vrouw, vrienden en beroemde producers en musici kwamen aan het woord. De volle gelagkamer met muziekliefhebbers volgde het verhaal over de Texaanse legende op het puntje van de stoel. Je kon de spreekwoordelijke speld horen vallen. Het afrondende concert van Gurf Morlix met zijn prachtige Foley liedjes en indrukwekkende teksten bevestigde alles en gaf de verdieping. En Gurf Morlix zelf … hij was er en we hebben van hem genoten! Het was weer een waardevolle en ‘warme’ muziekontmoeting …

 

  • 38758716286717735521739322303803437825300410n.jpg
  • opgenomen-beeld-3.jpg
  • opgenomen-beeld-4.jpg
  • opgenomen-beeld-5.jpg
  • opgenomen-beeld-6.jpg

Reacties

19 december 2011 - 02:04 — editor

Beautiful loser, Blaze Foley @ 't Keerpunt

 

Beautiful loser, Blaze Foley @ 't Keerpunt     door Jan Hoekman

Woonde in een boomhut, verloor zich in de drank en ging, veertig jaren jong, ten onder aan zijn eigen goede inborst. Ziehier de levensgeschiedenis van Blaze Foley in een notendop.  Foley werd in 1949 geboren als Michael David Fuller. Na een harde jeugd, met een drankzuchtige en gewelddadige vader, besloot hij zijn levend zwervend door te brengen. Een rusteloos artiest, met een onwaarschijnlijk talent om iedereen die hem lief had van zich af te stoten. In de documentaire Duct Tape Messiah schetst filmmaker Kevin Triplett een indringend portret van de man, die door Lucinda Williams ‘a genius and a beautiful loser’ werd genoemd.

Gisteren in café ’t Keerpunt werd de film vertoond en leerde iedereen de man achter ‘If I could only fly’ kennen. Het nummer dat hem bekend had moeten maken, maar dat niet deed. Geschreven toen hij zich weer eens had afgekeerd van zijn vriendin Sybil Rosen en voor het eerst gespeeld op de rand van haar bed, nadat hij weer tot inkeer was gekomen. De man ook die zich te buiten ging aan alcohol, samen met zijn vriend Townes van Zandt en die er op bijzondere manieren in slaagde om mastertapes van de albums die hij opnam kwijt te raken. Gestolen uit zijn auto, in beslag genomen door de FBI, je kunt het zo gek niet verzinnen.

In 1989 kwam abrupt een einde aan het leven van Foley. En cynicus zou zeggen: een passend einde. Hij nam het op voor een oude buurman, die door zijn junk zoon werd mishandeld. De zoon nam wraak en schoot Blaze dood. De kist van Foley werd door zijn vrienden beplakt met duct tape. Als eerbetoon aan de man die wars van conventies zijn kleding en laarzen daarmee ooit sierde.

Foley leefde in ’t Keerpunt na afloop van de film weer op. Zijn vriend Gurf Morlix speelde een set van liedjes van Blaze, die hij heeft verzameld op zijn nieuwste album ‘Blaze Foley’s 113th wet dream’. Een titel die in elk geval in het puriteinse Arkansas niet kan, daar kreeg Morlix in elk geval het verzoek de naam van het album tijdens de show niet te noemen. Natuurlijk kwam ‘if I could only fly voorbij’, maar ook het hilarische ‘wouldn’t that be nice?’ waarin Foley een vrouw beschimpt die hem geen lift wilde geven en zelfs, terwijl ze hem aankeek, de deur van haar auto op slot deed. Morlix, gehavend door een val van de fiets een week eerder waarbij hij zijn schouder uit de kom viel, maar gezegend met zijn karakteristieke hese stem en gecompliceerde gitaarspel, sloot af met zijn Foley favoriet: ‘cold, cold world’.

Kijk ik nu uit het raam, dan klopt dat wel. Slagregens, harde wind, grijze lucht. Kou. Grauw. Maar ik voel de warmte van gisteren nog. Sommige avonden zijn memorabel.

6 december 2011 - 14:50 — editor

De beleving van Jan van der Veen van Country Noord

 

Tribute to Blaze Foley

Op vrijdag 2 december heb ik weer een concert bijgewoond in café t,Keerpunt te Spijkerboor.waar een optreden van Gurf Morlis en Kevin Triplet. Om 21.00 opende Jaap Davids in de volle huiskamer waar alle mensen aandachtig zaten te luister naar de uitleg van Jaap.

De hele avond was gewijd aan Blaze Foley, één van Austin,s meest bizarre culthelden, het eerste uur werd hier op ingegaan door film beelden uit het leven van Blaze te tonen aan het publiek. Blaze bevriend met Towes van Zandt was een waanzinnige liedjes schrijver en een Texaanse legende. Zijn leven stijl en pure pech stonden een grote carrière in de weg.

Aan zijn leven komt abrupt een einde als hij in 1989 op negen en dertig jarige leeftijd word vermoord. Fole,s grootste triomf was de Country ster Merle Haggard zijn songwriterkwaliteiten onderkende en het nummer IF I Could Only Fly tot een hit maakte.

Het was een film waar men met hilarische momenten en waar vele vrienden met lof over hem spraken. Het publiek dat in grote getale was gekomen genoot volop van de film.

Eindelijk even een korte pauze waarna Gurf Morlix de laatse uur voor zijn rekening nam, wat ook gewijd was aan Blaze.

Gurf geboren in Buffalo is voor velen bekend als Multi-instrumentalist, zanger en producer en heeft met vele grote artiesten samengewerkt. Een fantastische zanger met een heerlijke warme rauwe stem die de ene nummer na de andere de zal in slingerde,maar ook zijn hilarische verhalen logen er niet om. Maar ook zijn eigen songs waren een lust voor het oor om naar te luisteren. Het was een enerverende avond waar we met z,n allen van hebben genoten en zeker voor herhaling vatbaar is. Een groot persoonlijkheid die met vele groten als Lucinda Williams Buddy Miller en vele anderen heeft opgetreden. En zo kwam ook aan deze avond een einde waar men volop van heeft genoten,en zeker voor herhaling vatbaar is.

Jan van der veen, Country Noord

3 december 2011 - 16:03 — editor

Wat een kroegbaas bezig houd ...

IN DE GEEST VAN BLAZE FOLEY

Sommige verhaolen moeten worden vertelt.

Het verhaol van Blaze Foley bieveurbeeld. Kevin Triplett hef de haanddoek oppakt en een schitterende documantaire maokt over het leven van dizze biezundere man. Een man, die niet de tied kreeg om roem te vergaoren, maor daor ook niet op stun te wachten. Triplett is saomen met singer-songwriter Gurf Morlix op pad in Europa om Foley zien welverdainde plek in de muziekwereld te geven. Morlix was jaorenlaan met Blaze Foley bevriend en saomen hebben ze mooie opnaomen maokt, die eindelijk op een CD verschenen bent onder de naom Blaze Foley and the Beaver Valley Boys. Je heurt een man, die nauw verwaant aan Townes Van Zandt is.

De film, die in Europa veur het eerst te zain was op de IDFA (Kevin straolt as het aan mie vertelt) is van een biezundere klasse. “Duct Tape Massiah” schets het leven van een outcast, die wondermooie muziek maokt en eigenlieks een klein hartje hef. De film toont een loser, die aan het end deur elk en ain in de aarms wordt sloten.

Op mien koptellefoon klinkt de stem van Blaze Foley. “Big Cheeseburgers and Good French Fries”. Ik vind het mooi. Mooi, zoas ik de heule CD mooi vind. Ik draai het al veur de twaide keer. Dit gait een heule poos mien diverse speulers teisteren. Ik pak de CD “Blaze Foley’s 113th Wet Dream” van Gurf en zuik “Big Cheeseburgers” op . Ik druk het nummer deur. “Clay Pigeons”, “If I could only fly”. Ik vuil traonen opkommen. Godverdomme!

Gurf is veur de twaide keer bie ons te gast en de man maokt wat bie mie lös. En het vuilt asof het van twai kaanten komp. Ik heb dat bie Fred Eaglesmith, bie Tim Grimm, Jeff Talmadge, Romi Mayes en Marisa Yeaman. En dus bie Gurf.

En het optreden van Gurf?

Om in te liesten!

Willem Dijkema.