Het concert begon wat stroef, niet wat we gewend waren. Was het wellicht Allison die terugdacht aan haar vorige optreden bij ROTR at ’t Keerpunt? Benny Sidelinger de multi-instrumentalist had de dag ervoor de band in de steek gelaten, hij was met de Noorderzon vertrokken. Dat raakte ons enorm en PO’ Girl natuurlijk helemaal. Gaandeweg de eerste set kwam de drive en begon het niveau te stijgen. Bij ‘Mountains Forests’ kwam het Gram & Emmylou gevoel tot leven. De eerste set werd afgesloten met ‘Till It’s Gone’ met weer die adembenemende klarinetsolo van Allison. Volgens sommigen na afloop was dit nummer ‘the Highlight’ van het concert. Na de break werd de draad onvervaard weer opgepakt en steeg het niveau naar grote hoogte. Ook diverse nieuwe nummers kwamen voorbij welke bestemd zijn voor de volgende cd die in mei uitkomt. Met ‘North Star’ en het schitterend tweestemmig gezongen en door Bart de Win op accordeon ondersteunde ‘Downpressed Man’ kwam er een eind aan een indrukwekkend optreden van Allison Russell, Jeremy Lindsay (JT) en Bart de Win. Een staande ovatie was hun deel. De toegift die volgde sloot Allison af met het aangrijpende ‘All My Tears’ een cover van Julie Miller; Een paar bezoekers pinkten een traantje weg ... Allison toonde zich in dit nummer een grote zangeres die, wat ons betreft (oneerbiedig) PO’ Girl een beetje doet verbleken. We hebben weer een magische avond beleeft. Hulde aan het publiek dat de energie van Allison, JT en Bart verder opbouwde en een (haast) onroerende sfeer schiep.